Dziś obchodzimy liturgiczną pamiątkę Ofiarowania Pana Jezusa w świątyni, czyli nasze polskie wspomnienie Matki Bożej Gromnicznej. Kończymy tradycyjny okres Bożego Narodzenia, żegnamy się z kolędami i dekoracjami świątecznymi aż do przyszłego roku, ale też – co dla nas szczególnie ważne – świętujemy Dzień Życia Konsekrowanego. To już 30. raz – Papież Jan Paweł II ustanowił go w 1997 roku, w 50. rocznicę ogłoszenia konstytucji apostolskiej Provida Mater Ecclesia, w którym to dokumencie Pius XII zatwierdził i zaaprobował instytuty świeckie, określając jednocześnie ich profil duchowy i prawny.
Papież Paweł VI z okazji tego święta pisał tak: „Wy również — na wzór Chrystusa, który przyszedł na świat, by ofiarować się Ojcu i pełnić Jego wolę (por. Ps 39, 9; Hbr 10, 9) — zostaliście ofiarowani Bogu, by promieniować w całym Kościele i poświęcić swoje życie dla chwały Ojca i dla uszlachetniania świata.
(…)
Wasza konsekracja jest źródłem nadziei, która powinna was zawsze podtrzymywać, nawet wtedy, gdy zewnętrzne owoce pracy są nikłe lub ich nie ma wcale. Wasze życie jest owocne nie ze względu na zewnętrzne dzieła, lecz ze względu na miłość do Chrystusa, która was skłoniła do całkowitej ofiary i której dajecie świadectwo w zwykłych warunkach życia.”
Niech ten dzień przypomina nam, że nigdy nie jesteśmy sami w naszym powołaniu, że mamy nie tylko naszego Boskiego Oblubieńca, który jest naszą Miłością, ale też wspólnotę, której jesteśmy częścią, która buduje nas, a my mamy budować ją. Niech to będzie naszą radością i misją.
Pięknego świętowania! 🙂